Datum: 09.09.2021
Witte lupine is een relatief onbekende teelt in Nederland. In andere landen werd lupine nog wel verbouwd, maar ook daar is deze langzaam verdwenen. De reden? Anthracnose ofwel brandvlekkenziekte . Door veredeling komt witte lupine weer sterk in de belangstelling. DSV zaden heeft nu twee rassen veredeld die tolerant zijn tegen Anthracnose, een hoog opbrengstpotentieel hebben en een betrouwbare afrijping. Deze rassen zijn Frieda en Celina.

Waarom witte lupine?

Witte lupine is een eiwitgewas met een heel hoog eiwitgehalte. Deze wordt het meest gebruikt als veevoer en is een hele goede vervanger voor soja. Om meer eiwit van eigen land te produceren is witte lupine een goede optie.

Als het alkaloïde-gehalte (een bittere stof) laag is (<0.02%) is witte lupine ook geschikt voor menselijke consumptie. In dat geval is witte lupine goed te gebruiken als vleesvervanger of gewoon in een gerecht. Witte Lupine is stevig en daardoor ook minder melig als andere bonen.  Witte Lupine is meer geschikt voor het Nederlands klimaat als soja.

De opbrengst varieert van 2 tot 5,1 ton per hectare. Dit is sterk afhankelijk van de grondsoort en groeiomstandigheden. Het ras Frieda heeft een lagere alkaloïde-gehalte dan Celina en is geschikt voor humane consumptie. De geschiktheid van Celina voor humane voeding wordt op dit moment onderzocht.

Witte lupine wortelt heel diep en is daardoor goed bestand tegen droogte. Door deze diepwortelende eigenschap is witte lupine tegelijkertijd ook een bodemverbeteraar. In de wortel maakt witte Lupine ook citroenzuur aan waarmee het fosfaat beschikbaar maakt voor de plant

Enten met rhizobium bacteriën

Omdat witte lupine een vlinderbloemige is heeft deze erg weinig stikstof nodig. Het groeit goed op arme grond en na gewassen met weinig stikstofnalevering zoals mais of aardappelen. Wel dient  lupine vooraf te worden behandeld met een innoculant die de aanmaak van rhizobiën stimuleert. Dit moet vooral gebeuren op gronden waar niet eerder  lupine is verbouwd. Dit stimuleert de beginontwikkeling en zorgt hiermee voor een sterk verhoogde opbrengst.

Witte lupine zorgt ook voor een nalevering van stikstof voor het volggewas. Dit levert een lagere stifstofgift op en zou moeten worden meegerekend in de saldo opbrengst van het gewas.

Witte lupine moet worden gezaaid met een rij afstand tussen de 12 en 25 cm. De gemiddelde zaaihoeveelheid is ongeveer 60 zaden per m2. Dit komt neer op ongeveer 220-250 kg/ha.

Voor het reserveren van zaaizaad kunt u contact opnemen met onze specialisten of met onze binnendienst.

Onze rassen voor witte lupine: Frieda en Celina

Hoge op­brengst­ze­ker­heid

Witte lu­pi­ne Frie­da

Frieda is zeer geschikt voor humane consumptie doordat het een laag alkaloide gehalte kent. De opbrengt is met 4,1 ton heel iets lager dan Celina. Het eiwitgehalte is met 32% ongeveer gelijk. Frieda heeft een hele goede standvastigheid dan Celina. Net als Celina heeft ook Frieda een zeer hoge tolerantie tegen brandvlekkenziekte.

Klik hieronder voor meer informatie:

De ei­wit­ko­nin­gin

Witte lu­pi­ne Ce­li­na

Een ras met een heel hoog opbrengstpotentieel. In de laatste onderzoeksjaren in Duitsland was de gemiddelde opbrengst 4,4 ton met een ruw eiwitgehalte van 31,7 procent. Celina is vroegafrijpend. Celina heeft zoals genoemd een zeer hoge tolerantie tegen brandvlekkenziekte. De standvastigheid is minder dan van Frieda.

Klik hieronder voor meer informatie:

Meer weten? Neem direct contact op onze specialist voor advies of meer informatie: